Nattarika's profile♬ ♪ ♩ ♭♫ แม่หญิง♬ ♪ ♩ ♭♫PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
May 13 ชีวิตแต่ละวันรู้สึกว่าการใช้ชีวิตแต่ละวันไร้สาระจริงๆ
ตื่นมาทำงาน เลิกงานกลับเข้าห้อง นอน
แค่นี้ เหมือนทำไปตามหน้าที่ ไม่มีจุดหมายในชีวิตเลย
ก็จริงๆ หละเพราะบอกตามตรงว่า ตอนนี้ มันไม่มีจุดหมายในชีวิตเลย
สิ่งที่อยากจะทำ มันก็ยังทำไม่ได้ อยากจะเรียนต่อ ก้ต้องรอให้น้องเรียนจบก่อน อีกตั้ง 3 ปี ตอนนั้น เงินเดือนคงเยอะแล้ว แล้วจะไม่รู้สึกเสียดายเงินเดือนตรงนั้นเหรอ วันหยุดก็ไม่มีไรทำ แค่นอนตื่นสายหน่อย ทำความสะอาดห้อง
แล้วก็มานั่งจ้องหน้าคอม ทั้งๆ ที่มันก็แค่นั้น เกมส์ก็ไม่ค่อยได้เล่น งานก็อยู่แต่กับคอม ทำไมไม่เบื่อมันมั้งนะ คอม นิ อยู่กับมันได้ทั้งวันจริงๆ เมื่อไหร่จะพ้นสภาพนี้สักทีนะ บ่น ๆ แล้วก็จาไป เอาไว้เป็นที่ระบายอารมณ์ นะ May 09 ก็...แค่นั้นหละนาน ๆ ที่เข้ามา Blog ของตัวเอง ทั้งๆ ที่ทุกทีจะเขียนที่เวปไดอารี่เวปหนึ่งอยู่แล้ว
แต่วันนี้นึกยังไงไม่รู้ ถึงได้อยากมาเขียนในนี้นะ เพราะว่า เคยที่จะทำ Blog มานาน แต่ล้มเหลวทุกครั้ง เพราะต้องทำงานและไม่มีเวลาให้มันด้วยมั้ง เลยเดา +มั่วไป
เข้าสู่เดือนพฤษภาคม เดือนนี้เมื่อปีกลาย 2005 มีเรื่องให้น่าจดจำหลายเรื่อง
ทั้งเรื่องน่ายินดี และเรื่องเศร้ามากมาย ทำให้เรารู้สึกโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
รู้จักรับผิดชอบตัวเองมากขึ้น และรักตัวเองมากขึ้น ได้รู้จักเพื่อนแท้
ได้รู้นิสัยของคนคนหนึ่งมากขึ้น รู้จักความเจ็บปวด
รู้รสของอาการนัยตาขวาฉีก เพราะการร้องให้ รู้ว่าชีวิตตัวเองมีค่าแค่ใหน
รู้ว่าการไม่ได้ทานข้าว 1 อาทิตย์มันทรมาณแค่ใหน
รู้ว่าการไม่ได้นอนติดต่อกัน 3-4 วัน ทำให้เราอาเจียนออกมาได้
รู้ว่ารสชาติของน้ำตานี้มันไม่ต่างอะไรกับน้ำทะเลเลย
รู้ว่าการนั่งตากฝน หลังระเบียงห้อง 2 ชม.ทำให้เป็นไข้ได้เหมือนกัน
รู้ว่าคำพูดของคนคนหนึ่งไม่สามารถเชื่ออะไรได้เลย
รู้ว่าตัวเองอ่อนแอแค่ใหน
รู้ว่าขณะที่เราอยู่ใหนเหตุการณ์ข้างบน ใครบางคนคงจะมีความสุข และไม่คิดอะไรเลย
จากวันนั้น
ฉันบอกตัวเองให้เข้มแข็ง
ฉันสามารถมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ได้
ฉันบอกตัวเองให้ลืม
ฉันบอกตัวเองให้กลับไปเป็นคนเก่า
และวันนี้
จะครบ 1 ปีแล้วนะ กับเรื่องที่ผ่านมา พิมไปร้องให้ไป
เฮ้อออออออ มีความสุขดีไหม ไม่รู้ว่ามันจะคิดถึงเรื่องนั้นอีกทำไมนะ
เพราะวันนี้ฝนตกเหรอ เพราะวันนี้ได้ยินเพลงส่วนเกินนะ
วันนี้เหงาเกินไปหรือเปล่า ไม่อยากเป็นคนเจ้าน้ำตาหรอกนะ
แต่เผลอมันก็ร้องให้ออกมาทุกที
ในทุก ๆ วัน
ฉันยังเป็นนัทคนเดิมของทุกคน อยู่กับห้องว่างๆ
คอม 1 เครื่อง งานที่วุ่นวายทุกวัน กินบ้างไม่กินบ้าง นอนบ้าง ไม่นอนบ้าง มีชีวิตที่แสนธรรมดา
และใจเหงา ๆ อีก 1 ดวง
~**~ เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ดีกับหนทางของใจ
เป็นแค่หนึ่งคนนี้ที่รู้ตัวไม่ดีเหมือนใคร
อยู่กับความเป็นจริง กับสิ่งที่เป็นไป ~**~
|
|
|
